Welcome to MedicalPress a Premium Medical Theme
06 – 53 849 624
hugo@hugobausch.nl
ma - vrij: 18:00-22:00 u / za + zo: 10:00-22:00 u
Title Image

Klachten

Home  /  Klachten

Voor welke klachten kun je bij mij terecht?

Hieronder vind je een beknopt overzicht van klachten die ik kan behandelen, in alfabetische volgorde. Ik vertel per klacht wat die fysiologisch inhoudt, hoe ik er tegenaan kijk, en wat ik er aan doe. Hier en daar vul ik mijn verhaal aan met een verwijzing naar meer informatie online. Het is ondoenlijk om alle klachten op te nemen in dit overzicht, dus mocht je iets mankeren wat hier niet vermeld staat, neem dan even contact op. We komen er al snel achter of ik iets voor je kan betekenen, of dat ik je moet doorverwijzen.

Deze pagina is voor mij “work in progress”: ik heb nog lang niet alle klachten omschreven, dus kom geregeld even kijken voor updates.

Achillespeesklachten

Achillespeesklachten beginnen doorgaans heel geleidelijk: lichte pijn bij het opstaan, die na enige tijd verdwijnt. Klachten aan het begin van de sportbeoefening, waar je even later geen last meer van hebt. Maar allengs wordt het erger. Belangrijk is om het altijd goed te laten onderzoeken (huisarts of fysiotherapeut), want dan kun je chronische klachten voorkomen. Klachten die je kunt ontwikkelen aan je achillespezen kunnen bijvoorbeeld zijn:

  1. Degeneratie:
    1. Achillespeestendinose: een langzame verslechtering van het peesweefsel, waardoor dat minder belastbaar is, en andere blessures makkelijker kunnen voorkomen.
  2. Ontsteking:
    1. Dat kan een ontsteking van de pees zelf zijn (achillespeestendinitis), van de peesschede (achillespeesvaginitis) waar de pees normaliter soepel doorheen glijdt of van een slijmbeurs (bursitis) die zich rondom de aanhechting van de achillespees aan het hielbeen bevindt.
  3. Afscheuring (gedeeltelijke of gehele ruptuur):
    1. Onder zware (sportieve) belasting kunnen kleine scheurtjes ontstaan, of de pees kan gedeeltelijk of helemaal afscheuren; vaak is de pees dan al door andere oorzaken afgezwakt en kan hij de zware belasting, die er van hem gevraagd wordt, niet aan. Een gehele of gedeeltelijke ruptuur kan conservatief (gips/brace) of operatief (hechting) behandeld worden, waarna een revalidatietraject volgt.

Bij al deze klachten kan ik je een ondersteunende behandeling bieden. Je onderbeenspieren kan ik middels fascietechnieken en massage soepel houden, en de gewrichten van onderbeen en voet kan ik met mobilisaties in goede conditie houden. Bovendien werken deze ingrepen ook pijnstillend. Aangezien je achillespeesblessures door je hele been doorwerkt, kan ik de behandeling uitbreiden naar je knie, bovenbeen en heup.

Lees meer over achillespeesklachten.

Artrose

De term artrose wordt gebruikt voor het proces van degeneratie van gewrichtskraakbeen. Ongeveer 10% van de Nederlandse bevolking heeft er last van, voornamelijk in heup of knie, met name vanaf 55 jaar. Een veel groter aantal heeft artrose zónder klachten (!). Die klachten betreffen pijn en bewegingsbeperking. Het ontstaan van artrose wordt door verschillende factoren bepaald.  Eén van de uitlokkende factoren is een eerder letsel in het gewricht (bloed in het gewricht), door een sportblessure of een ander ongeluk. Maar ook andere factoren zoals onevenwichtige belasting (X- of O-benen bijvoorbeeld) kunnen de degeneratie aanzwengelen. Artrose is een progressieve aandoening, wat betekent dat het in de loop van de tijd verergert: eenmaal gedegenereerd kraakbeen herstelt niet, maar er zijn hoopvolle nieuwe ontwikkelingen (zie de link verderop).

Studies naar de inzet van massage bij artrose (o.a. Archives of Internal Medicine 2006; 166(22): 2533-2538) laten zien dat massage een significante bijdrage kan leveren aan de vermindering van pijn en bewegingsbeperking. Zeker in geval van bijwerkingen door farmacotherapie (medicijnen) kan massage een alternatief bieden.

Mijn interventies kunnen artrose dus niet verhelpen, wel kan ik de symptomen verzachten. Pijn kan ik verlichten d.m.v. massage, zachte schuddingen of trillingen, of een warmtebehandeling. Passieve gewrichtsbewegingen helpen de verspreiding van synovia, de gewrichtssmeer waarmee het kraakbeen wordt gevoed, en vertragen daarmee de achteruitgang. Door een pijnvermijdende houding en beweging kunnen triggerpoints ontstaan in de spieren om het aangedane gewricht, die ik met een triggerpointbehandeling kan tegengaan. Blijven bewegen is belangrijk voor de algehele conditie, en de voedingsstoestand van (aangedane) gewrichten. Sporten met laag risico op gewrichtsbelasting en -letsel zijn: zwemmen, fietsen, golf, wandelen, warmwatergymnastiek, yoga, pilates en t’ai chi.

Lees meer over artrose.
Primeur in Utrecht: nieuwvorming van kraakbeen door distractie!

Bloeduitstorting (haematoom) na een (sport)blessure

Tekst

Burn-out

17% van de werkenden in Nederland maakt een burn-out mee, 40% van de beroepsziekten kent deze diagnose. Het is vaak de combinatie van werkstress en privé spanningen die mensen teveel wordt. Maar ook andere factoren kunnen een rol spelen, zoals persoonlijke eigenschappen, of belastende omstandigheden. Symptomen van een burn-out kunnen zijn: emotionele en fysieke uitputting, slaapstoornissen, neerslachtigheid en teveel piekeren, concentratieproblemen, prikkelbaarheid, angst- en paniekklachten. Herstel kan beginnen als je de symptomen herkent, en accepteert dat je ziek bent.

Om uit een burn-out te komen, heb je de hulp van een psycholoog nodig. Verder is het van belang dat je een begin maakt met het herstel van je fysieke conditie. Ondersteunend hieraan kan ik rustige ontspanningsmassages geven, die je weer laten ervaren dat je lichaam een veilige plek is om in te wonen. Desgewenst kan ik de behandeling beginnen met een geleide meditatie, waarmee je een plek van rust creëert in je hoofd, vrij van gedachten.

Lees meer over burn-out.

Carpale Tunnel Syndroom (CTS)

Bij CTS kunnen de volgende symptomen voorkomen: brandende of stekende pijn in de vingers, tintelingen in de hand, of een doof gevoel in hand, duim en vingers. De pink doet bij deze verschijnselen zelden mee. Doordat de spieren van onderarm en hand achteruit gaan, maar ook het gevoel in de hand  vermindert, kan krachtsverlies optreden, waardoor je regelmatig wat uit je handen laat vallen. CTS komt vooral voor tussen 40 en 60 jaar, voornamelijk bij vrouwen, met name tijdens de zwangerschap, bij overgewicht en diabetes, reumatoïde artritis en hypothyreoïdie (te traag werkende schildklier). Maar het kan ook optreden bij iedereen die herhaalde, kleine, krachtige, actieve of passieve bewegingen maakt of ondergaat met pols en hand. Zoals wegwerkers met een drilboor, typewerk achter de computer, musici of mensen die werken in de verpakkingsindustrie.

De carpale tunnel ligt aan de polszijde van de hand. Het wordt gevormd door twee uitstekende botjes van de handwortel (= carpus in het Latijn), die verbonden zijn door een stevige band, waardoor een “poort” of tunnel ontstaat. Hierdoorheen lopen niet alleen de pezen van de onderarmspieren naar hand en vingers aan de palmzijde, maar ook één van de armzenuwen die uit het ruggenmerg, door de arm, naar de hand lopen, namelijk de mediane zenuw. Door (actieve of passieve) overbelasting kan in de tunnel een ontsteking ontstaan, die gepaard gaat met een zwelling. Aangezien de carpale tunnel op zich al een nauwe ruimte is, is er voor een zwelling helemaal geen plek, met als gevolg dat zenuw en pezen onder druk komen te staan. De pezen hebben hier niet zo’n last van, maar de zenuw wel.

Zaak is dus, dat de ontsteking overgaat. Dit betekent dat de overbelasting moet worden vermeden. Overleg met een ergotherapeut of bedrijfsarts wat er kan verbeteren aan de positie van polsen en hand tijdens het werken, zodat je de oorzaak kunt wegnemen. Medisch ingrijpen houdt in: een spalk, ontstekingsremmende pijnmedicatie, of een operatie. Als je dat niet wilt, kun je mijn interventies overwegen. Ik bekijk de klacht altijd in samenhang met het totale verzorgingsgebied  van de zenuw: nek/schouder, arm, pols en hand. Massage en gewrichtsbewegingen kunnen de spierspanning verlagen, pijn verminderen en de bloedcirculatie verbeteren. Rekoefeningen van pols, arm en schouder kunnen meer ruimte creëren in de hele keten, en de beweeglijkheid vergroten. Tenslotte kunnen lymfedrainage en lymftaping helpen de zwelling te verminderen, zodat de druk op de zenuw wordt verlicht. Uiteindelijk neemt je lichaam het zelf weer over, en de ontsteking verdwijnt.

Lees meer over CTS

Chronisch Vermoeidheids Syndroom (CVS)

CVS wordt ook wel aangeduid met ME, Myalgische Encefalomyelitis, een beschrijving die een ontsteking van de hersenen of het ruggenmerg impliceert. Alleen is die ontsteking nooit aangetoond. Symptomen zijn ernstige vermoeidheid, en uitputting na inspanning. Verder komen voor: spier- en gewrichtsklachten, hoofdpijn, slaapstoornissen en concentratieproblemen. Ongeveer 2% van de Nederlanders lijdt aan CVS, 80% daarvan is vrouw. De oorzaak is onbekend, maar het lijkt erop dat, onder bepaalde omstandigheden, CVS getriggerd wordt door een specifiek (fysiek of psychisch) trauma. CVS is nauw verwant aan fibromyalgie, en lijkt te maken te hebben met een ontspoorde stress-respons, gevolgd door een langdurig versterkte werking van cortisol. In chronisch hoge doses breekt cortisol eiwitten af (spieren, bindweefsel), verzwakt het immuunsysteem, en dereguleert het dag-nachtritme. De beste prognose geldt bij een actieve aanpak van het probleem.

Wat ik kan bieden aan mensen met fibromyalgie is rustige ontspanningsmassage. Oppervlakkige strijkingen en milde knedingen, met af en toe wat meer druk voor een lichte triggerpointbehandeling. Rustige gewrichtsbewegingen, trillingen en totale lichaamsschuddingen, gecombineerd met warmtetechnieken. Dit alles met het doel om het zenuwstelsel weer tot rust te brengen, en de “poorten voor pijn” te sluiten. Aangezien de op hol geslagen stressreactie van het lichaam ook een psychische component heeft, zal ik cliënten ook adviseren om een of andere vorm van coaching te doen, of cognitieve gedragstherapie, die anders leert omgaan met stressvolle situaties. Een NPI-therapeut (Neuro Psycho Immunologie) zou kunnen adviseren inzake eventueel in te nemen supplementen, of aanpassingen in je voeding. Tot slot geef ik oefeningen mee die passen in je dagelijkse ritme, en stimuleer ik om aan milde, maar consequente lichaamsbeweging te doen (wandelen, fietsen, yoga of pilates, zwemmen of aquatraining).

Lees meer over CVS.

Enkelblessures

“Door je enkel gaan” of “je enkelbanden gescheurd”: helaas een bekend fenomeen voor heel veel mensen. De meest voorkomende enkelblessure is de verzwikte enkel – meer dan 600.000 Nederlanders hebben hier jaarlijks last van. Meestal gebeurt dit zwikken bij verkeerd neerkomen na een sprong, of als je voet omklapt op een oneffen ondergrond. Je enkel kan naar buiten zwikken (inversietrauma, met letsel aan de buitenste banden) of naar binnen (eversietrauma, met letsel aan de binnenste banden). Verder kan aan de voorkant van de enkel de verbinding tussen scheen- en kuitbeen verrekt zijn (varustrauma). Bij een verzwikte enkel zijn er drie gradaties: bij de mildste vorm is er slechts sprake van een verrekking, bij de tweede is er een gedeeltelijke scheur en bij de derde is de volledige band of zijn zelfs meerdere banden doorgescheurd. Bij graad twee en drie treedt onmiddellijk een zwelling op, bij alle drie gradaties is er altijd pijn, zodat je moeilijk verder kunt lopen, en sporten even uitgesloten is.

Het herstel is afhankelijk van de ernst van het letsel, en volgt bepaalde fasen van weefselherstel. In het gunstigste geval kan je zonder hulp herstellen, als je het handig aanpakt. Maar als het herstel niet zo spoedig verloopt, kun je chronische instabiliteit oplopen. Dan is het wel zo handig om hulp te zoeken. Allereerst moet een eventuele botbreuk uitgesloten worden middels een röntgenfoto, maar alleen als daar, via het doen van een test, vermoeden voor bestaat.

  • De eerste 3 à 4 dagen moet je je enkel rust geven en voorzichtig zijn met belasten. De zwelling (en eventuele bloeduitstorting) kan fors zijn. Middels lymfedrainage en lymftaping kan ik je helpen om de zwelling te verminderen. Rustige massage van onderbeen en van pijnvrije delen van de voet kan pijndempend werken.
  • Van 4-10 dagen mag je je voet langzaamaan weer beginnen te belasten: rustig heen en weer lopen en symmetrisch belasten, met veel aandacht voor het correct afwikkelen van je voet bij elke stap. In deze fase zal ik rustige gewrichtsbewegingen toepassen, en massage om de omliggende spieren zo ontspannen mogelijk te houden. Als je zwelling verdwenen is, kan ik je intapen met elastische medical tape, zodat je wel beschermd bent tegen opnieuw verzwikken, maar toch bewegingsruimte houdt, want dat is essentieel voor de vorming van nieuw weefsel.
  • Van 10-21 dagen moet je kalm aan weer beginnen met “functioneel belasten” zoals dat heet: je herstellende weefsels moeten trekkrachten ondergaan om zich functioneel te kunnen vormen. Dus vanaf deze fase moet je echt weer gaan bewegen, van rustig naar gemiddeld belastend, en daar zal ik je oefeningen voor geven.
  • Vanaf 3-12 weken worden de oefeningen steeds intensiever: balans en coördinatie komen er nu bij, en er kan een begin gemaakt worden met sportieve training. Voortgezette gewrichtsbewegingen, steviger massages en fascietechnieken kan ik inzetten om je te ondersteunen bij je herstel. Uiteindelijk bouwen we de behandeling af: de meeste mensen kunnen na een maand of drie weer volop deelnemen aan hun sportieve activiteiten.

Lees meer over enkelblessures bij hierhebikpijn of marjoleinhellemons.

Fibromyalgie

De term fibromyalgie betekent: pijn in spieren en bindweefsel. Andere verschijnselen die de pijn kunnen begeleiden zijn o.a. vermoeidheid, stijfheid, slaapproblemen en concentratiestoornissen. Deze kunnen, net als de pijn, sterk wisselend van aard zijn. De aandoening komt bij 1 à 2 % van de Nederlanders voor, met name bij vrouwen tussen 30 en 55 jaar. Symptomen nemen toe bij drukte en lawaai, angst en stress, vermoeidheid, vochtig en koud weer, en bij lang zitten, staan of liggen. Afname van klachten zien we bij ontspanning, beweging, warm weer, of een warm bad. De oorzaak van fibromyalgie is onbekend. Het vermoeden bestaat dat er sprake is van een verstoring in de hersenen van de interne en externe prikkelverwerking. Fibromyalgie is nauw verwant aan CVS (Chronische Vermoeidheids Syndroom), en lijkt te maken te hebben met een ontspoorde stress-respons, gevolgd door een langdurig versterkte werking van cortisol. In chronisch hoge doses breekt cortisol eiwitten af (spieren, bindweefsel), verzwakt het immuunsysteem, en dereguleert het dag-nachtritme. Verder is er sprake van een verhoogde gevoeligheid van het zenuwstelsel: ook milde prikkels kunnen een tot forse pijnreactie leiden. Beste aanpak lijkt “neuro-unwinding” te zijn (ontspanning van het zenuwstelsel).

 

Wat ik kan bieden aan mensen met fibromyalgie is laag-intensieve ontspanningsmassage. Rustige strijkingen en milde knedingen, met af en toe wat meer druk voor een lichte triggerpointbehandeling. Rustige gewrichtsbewegingen, trillingen en totale lichaamsschuddingen, gecombineerd met warmtetechnieken. Dit alles met het doel om het zenuwstelsel weer tot rust te brengen, en de “poorten voor pijn” te sluiten. Aangezien de op hol geslagen stressreactie van het lichaam ook een psychische component heeft, zal ik cliënten ook adviseren om een of andere vorm van coaching te doen, of cognitieve gedragstherapie, waardoor je anders kunt leren omgaan met stressvolle situaties. Tot slot geef ik oefeningen mee, en stimuleer ik om aan milde, maar consequente lichaamsbeweging te doen (wandelen, fietsen, yoga, zwemmen of aquatraining).

 

Lees meer over fibromyalgie.

Frozen Shoulder

Zie ook > KANS. Frozen shoulder, officieel “capsulitis adhaesiva” maakt ongeveer 2-3% uit van de schouderklachten. Het is niet alleen een bijzonder pijnlijke, maar vooral een sterk beperkende, invaliderende aandoening. Hij ontstaat geleidelijk, en wel in drie fasen:

  • Pijnlijke freezing fase (10-26 weken): pijn en stijfheid
  • Stiffening fase (4-12 maanden): pijnafname en toename stijfheid
  • Resolution fase (12-42 maanden): geleidelijke verbetering van de beweeglijkheid

Zoals je ziet, kunnen de tijdspannes enorm zijn. We hebben het over een klacht die minimaal 6 maanden, en maximaal 5 jaar kan duren! Uiteindelijk gaat een frozen shoulder in de meeste gevallen vanzelf over, behandeld of niet, ook al kan het erg lang duren. Daarbij is er een kleine 5% die nooit van de klachten af komt. Bij 6-17% treedt de klacht binnen vijf jaar na herstel ook aan de andere schouder op.

Wat zijn de klachten? Pijn, voornamelijk aan de voor- en zijkant van de bovenarm, ter hoogte van de aanhechting van de m. deltoïdeus. Maar ook diepe pijn IN het gewricht, bij vrijwel alle passieve en actieve armbewegingen, en pijn bij liggen op de arm. Daarnaast dus bewegingsbeperking, met name het vooruit en zijwaarts tillen van de arm, en het in- en uidraaien. De klachten hebben te maken met een ineenschrompeling en verstijving van (met name) de onder- en voorkant van het gewrichtskapsel, dat het schoudergewricht omhult. Het is net of het kapsel is “bevroren”.

De oorzaak hiervoor is nog steeds onbekend. Om die reden is er ook geen sluitende therapie: probeer alles uit wat helpt is het devies. Injecties met corticosteroïden kunnen helpen, maar lang niet altijd. Oefentherapie kan, langzaam opgebouwd, ook helpen. Ik heb zelf een frozen shoulder gehad aan mijn rechter schouder, en drie jaar daarna, milder, aan mijn linker schouder. Met name de eerste keer was de aandoening behoorlijk invaliderend, en had ik hulp nodig bij voorheen vanzelfsprekende zaken als mijn jas aantrekken, scheren en douchen. Mijn relatief “snelle” herstel na 9 maanden dankte ik m.i. aan het feit dat ik bleef bewegen (klassiek ballet), rekoefeningen en oefentherapie (fysio). De klacht raakte me in een tijd (de financiële crisis) van grote inkomens-stress, na een periode waarin ik toenemende klachten overhield aan illustratie-productie (= repetitieve handelingen) op de computer binnen strakke deadlines.

Wat ik voor je kan doen? Ik kan je helpen om de symptomen te beperken: pijnvermindering bijvoorbeeld, en het omgaan met de pijn. We gaan kijken wat geleide rek voor jou kan opleveren, en uiteraard zet ik alles in om het spierkorset rond de schouder zo soepel mogelijk te houden (massage, huid- en fascietechnieken, gewrichtsbewegingen waar mogelijk: trillingen en zachtjes schudden werken heel fijn!). Oefentherapie om je spieren geleidelijk ook weer sterker te maken zijn op gegeven moment ook weer nodig, net als algehele beweging om lekker in conditie te blijven, ondanks de beperkingen. Uiteindelijk gaat de klacht (in 95% van de gevallen) vanzelf weer over…

Lees meer over frozen shoulder.

Golferselleboog

Tekst

Hielspoor

Zie > Voetzoolklachten

Hoofdpijn

Hoofdpijn heeft iedereen weleens gehad. Het is dan ook een veel voorkomende kwaal, met even zovele oorzaken. Als je hoofdpijn hebt n.a.v. een andere aandoening zoals sinusitis, gebitsklachten, infecties of chemische stoffen (pijnstillers, jaja!), dan noemen we dat secundaire hoofdpijn. Maar sommigen hebben hoofdpijn op structurele basis. Dat noemen we primaire hoofdpijn. Daar zijn vier typen van: migraine, clusterhoofdpijn, spanningshoofdpijn en cervicogene hoofdpijn. Er zijn er maar een paar die ik kan behandelen, de rest hoort in een medisch traject.

Cliënten met cervicogene hoofdpijn en spanningshoofdpijn kunnen baat hebben bij mijn behandeling. Bij migraine met een cervicogeen aspect alleen als onderdeel van een meervoudige therapie-inzet (bijvoorbeeld naast farmacotherapie). Bij hoofdpijn, nekpijn en zweverigheid (of licht gevoel in het hoofd) zal ik eerst een test doen. Word je daarbij bleek, misselijk of treedt er een verhoogde zweetproductie op, dan is dat een contra-indicatie. Gebeurt dat niet dan kan ik je gewoon behandelen. Is er geen zweverigheid, maar draaiduizeligheid, of is er sprake van balansverstoringen, dan moet ik je doorverwijzen naar je huisarts.

Terwijl je op je rug ligt, begin ik met hoge nekmobilisaties van de eerste drie nekwervels, dat is het meest effectief tegen hoofdpijn. Vervolgens zal ik de hele nek mobiliseren (bewegen) en oscilleren (trillen), zachtjes rekken, en masseren. Indien de spanning ook in de schouders is doorgezet, draai je in buiklig, en behandel ik die ook. Tenslotte draai je nogmaals naar ruglig, maar lig je nu op een warmwaterkussen, waardoor de ontspanning nog verder doorzet. Voor een algehele ontspanning eindig ik dan met een korte Voetreflex. Ik geef je rekoefeningen mee voor thuis.

Lees meer over hoofdpijn.

KANS (Klachten Arm, Nek, Schouder)

KANS komt veel voor: 25% van de beroepsbevolking heeft er last van. Jaarlijks bedragen de totale kosten (verzuimkosten en revalidatie) ruim 2 miljard euro. KANS is een verzamelnaam voor uiteenlopende klachten in de regio arm/nek/schouder en kent dan ook meervoudige oorzaken. Veelal treden klachten op na langdurige overbelasting door herhaalde en/of statische beweging in die regio. Maar ook kan een onhandige houding of een acuut trauma de oorzaak zijn, of er kan een onderliggende aandoening aanwezig zijn, die de klachten kan oproepen. Werkgerelateerde risico’s zijn: (te) hoge werkdruk, gebrek aan zelfsturing in het arbeidsproces, te lange arbeidstijden, een ergonomisch onjuiste inrichting van de werkplek en een onhandige werkwijze. Persoonlijke risicofactoren zijn o.a. geslacht (vrouwen hebben meer KANS), bewegingsarmoede en stress. De klachten kunnen hardnekkig zijn. De meeste cliënten gaan vooruit na het opstarten van een behandelingstraject, maar een derde tot de helft heeft na 12 maanden nog klachten, zij het milder dan bij aanvang.

KANS kan specifiek (= weefselschade) of aspecifiek (= fysiologische ontregeling) zijn. Specifieke KANS zijn: bicepstendinose, carpale tunnel syndroom, contractuur van Dupuytren, cubitale tunnel syndroom, elleboog instabiliteit, fenomeen van Raynaud, frozen shoulder, golferselleboog, labrum glenoïdale ruptuur, lokale artritis, radiale tunnel syndroom, roeierspols, rotator cuff ruptuur, schouderinstabiliteit, slijmbeursontstekingen in de elleboogregio, subacromiaal impingement, Sudecks dystrofie (ook wel posttraumatische dystrofie of CRPS/Complex Regionaal Pijn Syndroom genoemd), tenniselleboog, triggerfinger.

Wat ik voor je kan doen? Allereerst is het zaak te bepalen of je bij mij wel aan het goede adres bent. Heb ik het vermoeden dat er sprake is van een anatomisch defect (een hernia bijvoorbeeld) of een onderliggende aandoening (ruimte-innemende processen in de buikholte bijvoorbeeld), dan zal ik je doorverwijzen naar je huisarts voor nader onderzoek. Zo niet, dan vraag ik de klacht goed uit, en bepaal ik via tests welke structuren precies aangedaan zijn. Daarbij houd ik altijd rekening met de gehele keten, die door de armzenuwen wordt bediend. Mijn taak als therapeut is het om optimale condities te creëren voor herstel. Dus als er sprake is van vastzittende structuren, dan ga ik ze losmaken. Is er teveel vochtophoping, dan probeer ik die af te voeren, enz. Ik grijp aan op huid, fascie, spier en gewricht, en zet daartoe huidtechnieken, fascietechnieken, gewrichtsbewegingen, muscle energy techniques, massage, triggerpointbehandelingen (dry needling of manueel), warmtebehandeling en lymfedrainage in. Verder geef ik adviezen voor een handige oefenopbouw voor thuis, en probeer je zoveel mogelijk informatie te geven over je klacht, zodat je weet wat er speelt.

Lees meer over diverse Klachten Arm Nek Schouder (KANS):

Knieproblemen

Tekst

Lage rugklachten

Tekst

Lipoedeem

Tekst

Lymfoedeem

Tekst

MTSS (Mediaal Tibiaal Stress Syndroom), ook wel Shinsplint of Scheenbeenirritatie

Scheenbeenirritatie, ook wel MTSS genoemd, is een overbelastingsklacht die vaak optreedt bij sporters die veel springen (hardlopers, basketballers, tennissers, balletdansers) of springen zonder de noodzakelijke spierconditie. De bijbehorende, karakteristieke pijn uit zich aan de binnenrand van (de onderste helft van) het scheenbeen. De spieren aan de achterkant van het scheenbeen, die van daaraf naar de voet lopen, veroorzaken overmatige druk op het bot, wat zeer gaat doen. Devies is: relatieve rust.

Ik kan je helpen met massage en gewrichtsbewegingen om de hele bewegingsketen los te maken. Met triggerpointbehandelingen, manueel of met dry needling, kan ik de spierkwaliteit op peil houden. Met dry needling bereik ik ook de diepliggende spieren achter het scheenbeen, wat met andere technieken niet mogelijk is. Elastische tape over de wreef kan steun geven zonder de beweeglijkheid teniet te doen. Blijf bewegen (wandelen, lopen, fietsen), maar vermijd sportieve inspanning op volle kracht, train eerder op 50%. Zodra de pijn verdwenen is: voer langzaam de sportieve prestaties op, en doe tussendoor krachtsoefeningen. Wees zeker in het begin voorzichtig met rekoefeningen (pas na 3-6 weken herstel!).

Lees meer over MTSS.

Nekklachten

Zie > KANS (Klachten Arm Nek Schouder)

Post-operatief oedeem

Tekst

Reuma

Reuma is een verzamelnaam van meer dan 100 aandoeningen aan het houdings- en bewegingsapparaat. Een containerbegrip dus (zie de lijst met links onderaan). Meer specifiek ga ik het hier hebben over reumatoïde artritis, een auto-immuunziekte die pijnlijke ontstekingen veroorzaakt in de gewrichten. Aanvankelijk de kleine gewrichten van handen en voeten, maar dat kan zich allengs uitbreiden naar de grotere gewrichten van pols, elleboog en schouder of enkel, knie en heup. Ook kunnen de hoge nekwervels betrokken raken. De schade die dit proces veroorzaakt, kan uiteindelijk leiden tot instabiliteit, bewegingsbeperking en deformaties. De meest voorkomende klachten bij mensen met RA zijn: gewrichtspijn, ochtendstijfheid en vermoeidheid. Reumatoïde artritis is een medisch ziektebeeld, dat door een arts gediagnosticeerd moet worden.

Ik kan niets verhelpen aan de aandoening op zich, maar wel aan de symptomen. Rustige massages kunnen de pijn verminderen en de doorbloeding verbeteren. Buiten de periodes van “opvlamming” door kan ik gewrichtsbewegingen inzetten om de achteruitgang van de beweeglijkheid tegen te gaan, en triggerpointbehandelingen geven om de conditie van spieren te verbeteren. Een warmtebehandeling kan een algehele ontspanning teweegbrengen.

Lees meer over de diverse vormen van reuma:

Lees meer over reuma.

SAI (Sub Acromiaal Impingement)

Zie ook > KANS. Schouderklachten behoren tot de meest voorkomende gewrichtsklachten. SAI neemt daarvan 80% in. Het komt voor tussen 20 en 60 jaar. De oorzaak is soms traumatisch (een val op de gestrekte arm bijvoorbeeld), maar meestal is de oorzaak anders. Tot 25 jaar kunnen bovenhandse sporten de oorzaak zijn. Tussen 25 en 40 jaar is werk met veel bovenhandse belasting de oorzaak. Vanaf 40 jaar is sprake van toenemende bindweefselzwakte, en is de oorzaak multifactorieel.

Karakteristiek is de pijn bij het zijwaarts heffen van de arm, tussen 80º-120º. Soms helpt het om de arm uit te draaien om toch te kunnen heffen. Ook op de arm liggen is pijnlijk, en soms ontstaat pijn bij iets uit de achterzak pakken. De reden voor deze pijn is een ontstekingsreactie aan de structuren nét onder het schouderdak (= acromion in het Latijn). Onder dit bot bevindt zich het schoudergewricht, waar de kop van het opperarmbeen in de ondiepe kom van het schouderblad beweegt. De ruimte tussen schouderdak en -gewricht is bijzonder klein, maar laat normaliter precíes genoeg ruimte voor pezen van spieren die van schouderblad naar arm lopen, en een paar slijmbeurzen die de beweging van diverse structuren faciliteren. Een ontstekingsreactie echter gaat gepaard met een zwelling, en dan is er al snel géén ruimte meer, en raken de structuren ingeklemd bij bewegingen van de arm.

De ontsteking kan het gevolg zijn van een anatomisch defect, en dan is een operatie de aangewezen weg. Maar het kan ook het gevolg van een overbelasting zijn, en dan het is zaak na te gaan waardoor die veroorzaakt wordt, en die oorzaak weg te nemen. Dat kan zijn door een betere sportbeoefening (overleg met je trainer!), een ergonomische aanpassing van je werkplek (consulteer een ergonoom of je bedrijfsarts), of het gebruik van ander materieel. Bij een multifactoriële oorzaak kan stress een rol spelen, en dan is het raadzaam om ook te kijken naar wat er emotioneel en/of sociaal niet goed gaat. Misschien is het de tijd om onhandige attitudes te veranderen? Een coach kan je helpen bij dit traject.

Wat kan ik voor je doen? Allereerst kan ik je leren om te gaan met je klacht: met hele eenvoudige aanpassing van bewegingen kun je zelf meer ruimte creëren onder het schouderdak, zodat je minder pijn ervaart bij het gebruik van je arm. Bij elke klacht gaan spieren proberen de stabiliteit te leveren die ontbreekt. Overbelasting ligt dan ook op de loer. Die kan ik te lijf met huid-, fascie- en massagetechnieken, alsook met triggerpoint behandelingen. Terwijl jij heerlijk op een warmwaterkussen ligt, wat spieren en gewrichten ontspant, ga ik de gewrichten van je schoudergordel mobiliseren, zodat de normale bewegingsruimte behouden blijft. Al deze interventies zijn ook nog eens pijnstillend!

Lees meer over SAI.

Schouderklachten

Zie > KANS (Klachten Arm Nek Schouder)

Shin Splints

Zie > MTSS

Tenniselleboog

Tekst

Tinnitus

Tekst

Voetzoolklachten / Hielspoor

Bij overbelasting op de voeten kan pijn aan de voetzool optreden, met name daar waar de stugge peesplaat onder de voet aanhecht aan het hielbeen. Als reactie op kleine microscheurtjes in de peesplaat zet het lichaam daar een klein kalkdepot af. Dit is op een röntgenfoto duidelijk te zien, en wordt ook wel hielspoor genoemd. Rennen op een harde ondergrond kan dit uitlokken, maar ook een staand beroep, of veelvuldig (en/of overmatig) rennen en springen door hardlopers, volleyballers en tennissers. Slecht zittend schoeisel kan ook een rol spelen, evenals overgewicht. De pijn is stekend of zeurend, en ontstaat bij het begin van belasting, om daarna weer af te nemen. Ook kan een “strak gevoel” aan de voetzool optreden. De klacht gaat meestal na een aantal maanden vanzelf weer over, mits de juiste maatregelen worden genomen.

Uit onderzoek is gebleken dat het weefsel van de peesplaat op de voetzool via het hielbeen overgaat in de achillespees. De daaraan verbonden spieren op het onderbeen kan ik masseren, evenals de peesplaat op de voetzool, om meer flexibiliteit op te wekken en zo de “spanning” op de peesplaat te verminderen. Een klacht aan de voet leidt vaak tot een verkeerde houding. Middels gewrichtsbewegingen in de hele bewegingsketen kan ik de onderste ledematen, alsmede de onderrug soepel houden. Gebleken is dat achillespees- en voetzoolklachten ook te maken hebben met een beperkte bewegingsuitslag van het been vanuit de heup naar áchteren. Muscle Energy Techniques (MET) kunnen de spieren van het bovenbeen meer souplesse geven om deze beperking op te heffen. Verder werken mijn interventies pijndempend, en dat is weer mooi meegenomen!

Lees meer over voetzoolklachten / hielspoor.

Whiplash

Een whiplash kennen we van de kop-staartbotsing, of de zijwaartse botsing van motorvoertuigen. Het hoofd maakt dan een snelle opeenvolging van achter- en voorwaartse beweging dan wel zijwaartse links-rechts beweging. Vergelijk het met de beweging van het uiteinde van een zweep. De zijwaartse whiplash gaat doorgaans gepaard met meer schade omdat de nek niet zoveel zijwaartse beweging toelaat. Bij de achter-/voorwaartse beweging ontstaat de grootste schade tijdens de voorwaartse beweging. Het hoofd wordt dan als een bal van 2,5 kg naar voren “gekatapulteerd”, waarbij de nekwervelkolom wel tot 15 cm kan worden verlengd (!), en het verlengde merg in het wervelkanaal wordt getrokken. Dit heeft enorm veel “mocrotraumata” tot gevolg: minuscule breukjes en bloedingen, die uiteindelijk, vaak tot pas twee weken na het trauma, tot klachten kunnen leiden. De mate van letsel is ook afhankelijk van de mate van anticipatie: heb je het ongeval kunnen zien aankomen, en heb je je dus schrap kunnen zetten (vastzetten van spieren)? In dat geval is de schade minder groot dan bij een ongeanticipeerd trauma.

Een whiplash leidt tot allerlei klachten, waarvan de belangrijkste (al na 4 u) zijn: hoofdpijn, nekpijn, schouderpijn (ook tussen de schouderbladen) en verminderde beweeglijkheid van de nek. Daarnaast (vanaf ongeveer 2 weken) kunnen optreden: zweverigheid / lichtheid in het hoofd, vermoeidheid, vergeetachtigheid, concentratiestoornissen, emotionele labiliteit, globusgevoel, oogproblemen (druk op het oog, overgevoeligheid voor licht, vermoeidheid), pieptoon in het oor (tinnitus). Na een whiplashtrauma kan er sprake zijn van instabiliteit van de nekwervelkolom.

75% herstelt binnen 6 weken, een volgende 5% binnen 6 maanden, maar 20% houdt langer klachten. Opmerkelijk is dat in landen, waar whiplash als oorzakelijk trauma wordt erkend (ook verzekeringstechnisch!), de patiënt door acceptatie en “closure” sneller herstelt. In Nederland wordt PWS als diagnose niet meer gesteld, en uitblijven van erkenning leidt tot een verlengd ziektebeeld.

In mijn aanpak voert ontspanning de boventoon. Ik test eerst of je geen draaiduizeligheid ervaart bij bepaalde houdingen en bewegingen van de nek. Zo niet, dan behandel ik je met rustige, zachte strijkingen in nek, schouders, bovenrug en -armen, net waar je klachten zich manifesteren. De warmte van een warmwaterkussen laat je nog meer ontspannen. Rustige gewrichtsbewegingen en milde triggerpointbehandelingen kunnen ook deel uitmaken van de behandeling, maar alleen als die goed aanvoelen. Ik zal je stimuleren om meer te bewegen (wandelen, fietsen, zwemmen, pilates, yoga) en je helpen bij het vinden van manieren om afleiding te vinden voor je klachten en zorgen.

Lees meer over whiplash: bij de Hersenstichting of Infonu.

Zweepslag (kuit)

Tekst

Zwelling na een (sport)blessure

Tekst

Tekst

Tekst

Genieten van een heerlijke massage?